 |
 |
 |
|
| ||
|
مشخصات کلی ساختمان بخش دیالیز
الف) محل و موقعيت ساختمان بخش همودياليز - با توجه به نياز بيماران دياليزي به خدمات آزمايشگاهي ، راديولوژي ، بانك خون ، بخش نفرولوژي ، واحد تغذيه و مددكاري لازم است بخش دياليز در بيمارستاني احداث گردد كه داراي بخشها و واحدهاي مذكور باشد . (در صورتيكه بيمارستان فاقد بخش نفرولوژي است بخش داخلي مي تواند جوابگو باشد .) - حتي المقدور بخش دياليز در بيمارستاني احداث گردد كه علاوه بر دارا بودن بخشها و واحدهاي فوق در سهل الوصول ترين نقطه شهر از نظر رفت و آمد باشد تا رفت و آمد همه بيماران از گوشه هاي مختلف شهر بدانجا راحت انجام شود . (اين موضوع براي شهرهايي كه فقط داراي يك بخش دياليز مي باشد مهم است) بنابراين نقاط مركزي شهر در اولويت مي باشد . - بهتر است بخش همودياليز به ورودي بيمارستان نزديك باشد و با ساير بخشهاي بيمارستان قدري فاصله داشته باشد براي ورود و خروج از آن لزومي به گذر از ساير بخشها نباشد تا رفت و آمد بيماران دياليزي و همراهان آنها مزاحمتي براي بيماران و پرسنل ساير بخشها و اختلال در نظم آنها ايجاد نكند . - بهتر است بخش همودياليز در طبقه همكف بيمارستان قرار داشته باشد ولي در صورت قرار گرفتن در طبقات بالاتر بايستي نسبت به ايزولاسيون كف آن توجه فراوان نمود و براي آن آسانسور و راه اضطراري در نظر گرفته شود و بعلاوه فاصله آن اطاق تصفيه آب زياد نباشد . | ||
|
مساحت و شرایط ساختمان بخش همودیالیز - بايد در نظر داشت كه بخش دياليز به يك يا چند اطاق به عنوان محل نصب ماشين هاي دياليز منحصر نمي شود بخش دياليز به سالن انتظار ، انبار قفسه بندي شده براي لوازم مصرفي ، رختكن براي پرسنل (زنانه و مردانه) و بيماران (زنانه و مردانه) و سرويس هاي بهداشتي جداگانه براي پرسنل و بيماران (زنانه و مردانه) اطاق پزشك و معاينه ، اطاق كار پرستاران و آبدارخانه اطاق مخصوص دستگاههاي تصفيه آب و غذاخوري بيماران نياز دارد و در صورت امكان بهتر است بخش دياليز داراي استراحتگاه واطاق مدارك پزشكي و اطاق جهت سرويس ماشين هاي دياليز و نگهداري و قطعات يدكی آنها باشد . - براي هر ماشين دياليز و تخت و يا مبل كاران 15/2 * 15/1 متر مربع فضا لازم مي باشد وليكن محل رفت و آمد با عرض 25/1 متر بايد به عرض سالن اضافه شد و ضمنا بايد در اطاق دياليز فضال كافي براي ميز و صندلي پرستاران و قفسه داروهاي اورژانس ترالي تزريقات و ساير وسايل ضروري ديگر وجود داشته باشد . (با توجه به مطالب فوق چنانچه بخش دياليز داراي عرض حدود 75/5 متر باشد مشروط به اينكه درب ورودي آن در وسط عرض آن باز گردد حداكثر استفاده از فضاي آن بعمل ميايد و از نظر اقتصادي به صرفه مي باشد
- كف اطاق دياليز (محل استقرار ماشين هاي دياليز بايد داراي پوشش قابل شستشو (ترجيحا ضد اسيد) باشد و به تعداد كافي كف شور داشته باشد . - ديوار اطاق دياليز بايد تا سقف قابل شتسشو باشد . - بخش دياليز بايد داراي نور كافي و تهويه مناسب باشد بطوريكه در روز از نور طبيعي استفاده گردد و در مواقع تاريكي شب با استفاده از چراغهاي الكتريكي مناسب و به تعداد كافي ادامه كار و ديد پرسنل بدون ايجاد خستگي و خطا مقدور باشد ضمنا چون عدم تهويه كافي موجب تجمع بوهاي نامطلوب در بخش دياليز مي گردد بايد تهويه مناسب و كافي مورد توجه قرار گيرد . - سيستم هاي گرم كننده و خنك كننده بخش دياليز بسيار مهم مي باشند و بايد متناسب با موقعيت منطقه و فضاي بخش پيش بيني شوند . | ||
|
آب و فاضلاب و برق بخش همودیالیز بطور كلي نظريات مهندسين شركتهاي نصاب و سازنده ماشين هاي دياليز و دستگاههاي ريورس اسمز (RO) در مورد نحوه لوله كشي آب و فاضلاب و سيم كشي برق بخشهاي دياليز حائز اهميت بوده و توصيه مي گردد مورد توجه قرار گيرند .
- سيستم برق بخش دياليز بايد داراي ارت استاندارد باشد . - در صورتيكه ولتاژ برق بخش دياليز داراي نوسان بيش از اندازه (10 + 220) است بايد از ترانسفورماتور اتوماتيك مناسب استفاده شود . - بهتر است در هر بخش دياليز يك تابلو كه داراي فيوزهاي اصلي حرارتي است نصب و براي هر ماشين دياليز يك فيوز اتوماتيك 16 آمپر در نظر گرفته شود . - براي هر ماشين دياليز 2 پريز ارت دار 16 آمپري در ارتفاع 120 تا 150 سانتي متري از كف زمين در محل استقرار بر ماشين دياليز نصب گردد . - در صورتيكه امكان قطع برق شهر وجود دارد وجود ژنراتور توليد برق (اضطراري) در بيمارستان (و ترجيحا اختصاصي براي بخش دياليز) لازم است تا در مواقع قطع برق شهر بلافاصله شروع بكار نموده و مشكلي در امر دياليز بيماران پيش نيايد . | ||
|
آب - حجم آب لازم براي هر ماشين دياليز 30 ليتر در ساعت مي باشد ولي در صورت وجود دستگاه R.O از نوع طبي حدود 55 ليتر و از نوع صنعتي حدود 150 ليتر آب در ساعت به ازاء هر ماشين دياليز مورد نياز مي باشد بنابراين در صورتيكه امكان قطع آب شهر وجود داشته باشد وجود يك مخزن ذخيره آب خام متناسب با تعداد ماشين هاي دياليز و ميزان مصرف آب به شرح مذكور و براي حداقل يك شيفت كاري 5/5 ساعت ضروري است . - جهت سيستم هاي تصفيه آب يعني فيلترهاي شني ، ذغال فعال ، سختي گيرها ، ريورس اسمز (R.O) ودر صورت لزوم پمب هاي تامين كننده فشار آب يك اطاق جداگانه در مجاورت بخش دياليز كه داراي كف شور و برق سه فاز باشد ضروري است . - لوله هاي رفت و برگشت از دستگاه R.O تا ماشين هاي دياليز و بالعكس از جنس P.V.C (باليكا) يا پلي اتيلن فشار قوي يا هر نوع لوله فشار قوي انتخاب گردد . - لوله كشي آب از منبع تا اطاق تصفيه آب به قطر يك اينچ انجام گيرد و بمنظور جلوگيري از افت فشار از دستگاههاي تصفيه آب تا بخش دياليز لوله كشي با قطر 2/3 اينچ انجام شود . - لوله كشي آب بصورت روكار بهتر است ولي مي توان لوله برگشت را از زير كف تا اطاق تصفيه آب نصب نمود . - براي هر ماشين دياليز يك شير يك ضرب با خروجي مادگي از جنس P.V.C در ارتفاع 80 تا 100 سانتي متري از كف زمين بطور جداگانه در محل متصل گردد . | ||
|
فاضلاب - براي هر ماشين دياليز يك مجراي فاضلاب جداگانه بصورت يك لوله سرباز از جنس P.V.C يا فلزي با قطر حدود يك يا دو اينچ و با ارتفاع 30 تا 50 سانتي متر از كف زمين و با فاصله حدود 5 سانتي متر از ديوار در نظر گرفته شود . ( براي ماشين هاي دياليزي كه داراي مخزن مي باشند قطر لوله فاضلاب بايد بالا باشد) . - هر لوله فاضلاب و كف شور و دستشويي در بخش دياليز بايد داراي سيفون S باشد تا مانع انتقال بوهاي نامطبوع به داخل بخش دياليز و عبور و مرور حشرات و حيوانات موذي گردد . - لوله كشي فاضلاب بخش دياليز بايد داراي شيب 2% باشد تا از توقف مايع در لوله هاي داخل بخش جلوگيري نموده و مانع از انتقال آلودگي به داخل ماشين هاي دياليز گردد . - چاه فاضلاب بايد مطابق با استانداردهاي بيمارستاني و داراي هواكش مناسب باشد تا بوهاي نامطبوع در بخش دياليز جمع نشود . - اطاق دياليز بايد داراي كف شور كافي مجهز به سيفون S باشد تا در مواقع لزوم شستشوي اطاق دياليز به راحتي انجام گيرد . | ||
 |
|
 |